الشيخ محمد تقي بهجت
89
جامع المسائل ( فارسي )
و گر نه صحيح است به نحوى كه در طلاق مذكور شد ؛ و همچنين اگر يائسه يا صغيره باشد صحيح است بدون شرط اخير . و شرطها بايد در حين ايقاع صيغهء ظهار محقّق باشند ، نه حين وقوع شرط اگر معلَّق بر شرط باشد . اظهر اعتبار دخول است در صحّت ظهار . و اظهر وقوع ظهار بر منقطعه است . و همچنين بر امه اى كه به آن دخول شده است ، مثل حرّه . و احوط در محلَّله مساوات با مملوكه است در وقوع ظهار با دخول به او . و فرقى در وطى بين قُبل و دُبر نيست در ظهار و احكام آن . و همچنين فرقى بين صغيره و كبيره ، و مجنونه و عاقله نيست . و همچنين « رتقاء » و مريضه اى كه در غير دُبُر ، وطى آنها ممكن نباشد ، بعد از دخول ، ظهار با آنها صحيح است .